ข้อโต้แย้งเรื่องแนวทางการลดก๊าซเรือนกระจกยังคงเป็นที่ถกเถียงกันว่าควรนำเข้าไปพิจารณาร่วมกับผลกระทบที่ไม่สามารถแก้ไขได้ ของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศหรือไม่ ประเด็นดังกล่าวสอดคล้องกับการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ล่าสุด ที่นำโดย ดร.ซูซาน โซโลมอน นักวิทยาศาสตร์อาวุโสแห่งสถาบันมหาสมุทรและบรรยากาศแห่งชาติ (National Oceanic & Atmospheric Administration : NOAA) ซึ่งพบว่าแม้การปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จากกิจกรรมที่เกิดจากมนุษย์จะหยุดลง แต่ผลกระทบบางอย่างจะยังคงอยู่เป็นเวลามากกว่า หนึ่งพันปี ซึ่งผลกระทบเหล่านั้นรวมถึงระดับน้ำทะเลที่สูงขึ้นและความแห้งแล้งที่เกิดขึ้นในพื้นที่แห้งแล้งซ้ำซากในบางภูมิภาคของโลก

ปริมาณความเข้มข้นของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ (CO2) ในชั้นบรรยากาศโลกขณะนี้มีประมาณ 385 ส่วนในล้านส่วน เทียบกับในอดีตที่มีเพียง 280 ส่วนในล้านส่วนก่อนที่โรงงานอุตสาหกรรมจะเพิ่มขึ้นในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 หากปริมาณการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ยังไม่ลดลง คาดกันว่าปริมาณก๊าซดังกล่าวในบรรยากาศโลกจะสูงถึง 550 ส่วนในล้านส่วนในปี พ.ศ. 2578

การศึกษาครั้งนี้ใช้คอมพิวเตอร์ฉายภาพเหตุการณ์โดยทำนายว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าก๊าซคาร์บอนได- ออกไซด์ในบรรยากาศขึ้นไปถึง ระดับ 450 - 600 ส่วนในล้านส่วน โดยทดลองภายใต้เงื่อนไขที่มนุษย์หยุดปล่อยก๊าซต่างๆ (Anthropogenic Emission) อย่างไรก็ดี สมมติฐานที่ว่ามนุษย์จะยุติการปล่อยก๊าซนั้นเป็นเพียงแนวคิดที่ไม่สามารถเกิดขึ้นได้จริง แต่ก็เป็นแนวทางที่นิยมปฏิบัติในการตรวจสอบผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นเมื่อมีปริมาณก๊าซสูงสุด หากปริมาณก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์อยู่ในระดับที่การศึกษาครั้งนี้ระบุไว้ ภูมิภาคเขตร้อนและแห้งแล้ง ได้แก่ เขตตะวันตกเฉียงใต้ของ สหรัฐฯ พื้นที่ทางใต้ของยุโรป แอฟริกาเหนือ และแถบตะวันตกของออสเตรเลียจะแห้งแล้งมากยิ่งขึ้น

นอกจากนี้ หากปริมาณก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ในบรรยากาศขึ้นไปถึงจุดสูงสุดที่ 600 ส่วนในล้านส่วน จะส่งผลให้เกิดสภาวะโลกร้อนและคาดว่าจะทำให้ระดับน้ำทะเลสูงขึ้นอีก 1.3 - 3.2 ฟุต ทั้งนี้เป็นผลมาจากความร้อนอย่างเดียวเท่านั้น ยังไม่รวมถึงการละลายของน้ำแข็งขั้วโลกและภูเขาน้ำแข็ง รายงานยังระบุต่อไปว่าระดับน้ำทะเลที่สูงขึ้นจากความร้อนนี้จะทำให้เกาะที่อยู่ในระดับต่ำและชายฝั่งทะเลบางแห่งจมอยู่ใต้น้ำนานนับ พันปี การค้นพบครั้งนี้ส่งผลสำคัญในกรณีข้อโต้แย้งที่ว่าถึงเวลาหรือยังที่ประเทศต่างๆจะจำกัดปริมาณการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ สู่ชั้นบรรยากาศ และด้วยวิธีการใด ทั้งนี้ ดร.โซโลมอนกล่าวว่าการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์เป็นการเปลี่ยนแปลงโลกแบบที่ไม่สามารถย้อนกลับมาแก้ไขได้

นาย Cass Sunstein นักวิเคราะห์นโยบายของรัฐบาลโอบามา กล่าวถึงประเด็นเรื่องการลงทุนเพื่อลดการปล่อยก๊าซว่าอาจจะไม่ใช่ทางเลือกที่ดีที่สุดในการแก้ไขปัญหาโลกร้อนสำหรับอนาคต อาจมีหนทางอื่นที่ดีกว่าที่จะรับประกันได้ว่าคนยุคใหม่สามารถปรับตัวให้เข้ากับสภาวะการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศโลกได้ดีขึ้น

ดร. แมรี่ – เอเลนา คาร์ ผู้ช่วยผู้อำนวยการศูนย์สภาพอากาศโคลัมเบีย (Columbia Climate Center) ณ สถาบันโลกแห่งมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย (Columbia University's Earth Institute) กล่าวว่าข้อโต้แย้งที่อ้างว่าการลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์สามารถผ่อนผันผลกระทบต่างๆที่อาจเกิดขึ้น เช่น ระดับน้ำทะเลที่สูงขึ้นซึ่งจะคงอยู่ถึงพันปีหรือมากกว่า ไม่ควรนำมาพิจารณาว่าเป็นผลกระทบ เนื่องจากระยะเวลานับพันปีนั้นยาวนานเกินไปสำหรับการวางแผนในหนึ่งช่วงชีวิตของมนุษย์

Arid subtropical regions, including the U.S. Southwest, are projected to become drier and stay that way for a millennium.

(ที่มา: Chemical & Engineering News, February 2, 2009)